Kapelaan Odekerke 2.0

Kapelaan OdekerkeAfgelopen week heb ik mijn eerste pastorale schreden in Kerk aan de Linge gezet. Hoewel schreden, het waren naar de aard der dingen “pedaaltreden” – en wel allereerst naar het lieftallige Leerbroek. De aankomst verliep echter wat minder soepel dan ik had verwacht.

Ondanks de stevige bewolking was ik in Schoonrewoerd goedsmoeds op de fiets gestapt en via Loosdorp en het Recht van Ter Leede richting Leerbroek gefietst. Helaas begon het net op de laatste 500 meter toch nog te regenen. Daar was ik op voorbereid: fluks de pet uit de fietstas gehaald en opgezet. Dat viel dus nog mee.

In Leerbroek zelf ging het echter alsnog gevoelig mis. Te laat besefte ik dat ik naar links een paadje in moest slaan. Ik reed te snel om de bocht nog te halen, remde te slapjes en kwam met een flinke klap met m’n linkerschouder tot stilstand tegen een lantaarnpaal.De paal des aanstoots De “paal des aanstoots” is hiernaast in zijn volle glorie te bewonderen. Nu, dagen later, geldt voor de blauwe plek op mijn bovenarm nog hetzelfde. Dagboek van een herdershond revisited, laten we maar zeggen. Of deze lijn zich verder zal voortzetten, moet de toekomst uitwijzen…  ;o)

Later die dag heb ik nog een verkenningstocht gemaakt door Leerdam-West – wat preciezer: het gebied tussen de Tiendweg en het spoor. Dat leverde een mooie ontmoeting op met een diaken van een van de drie Molukse kerkgemeenschappen, inclusief een bezichtiging van hun kerkgebouw. Ik hoop van harte dat dit de eerste van vele “blikken over de kerkmuren” is geweest, die me in Leerdam gegund worden.

Verder was de afgelopen week gevuld met verschillende vergaderingen en besprekingen, onder andere met de PKN-collega’s en met de kerkenraad van Kerk aan de Linge. Goed om zoveel mensen te ontmoeten die allemaal het beste voorhebben met kerk en stad. Ik ben benieuwd hoe dat in de toekomst vorm zal krijgen.

Tot zover deze blogpost. Nu nog even wat eten en dan richting Sliedrecht voor een Open Deur Dienst met het thema “Onderweg met God” – we lezen Jona en ontdekken dat het lang niet altijd van een leien dakje gaat als je samen met God op pad bent. Over uitdagingen gesproken…

Goede groet, Jominee

Advertenties

3 thoughts on “Kapelaan Odekerke 2.0

  1. Natuurlijk heb ik medelijden met je om die blauwe schouder…, en om de regen op je petje… Je hoed had vast meer bescherming geboden en staat je ook beter! Maar ‘k heb, stiekem, ook wel even gelachen om je capriolen, en zag in gedachten jou vallen, zoals ooit Erik Odekerke…:-) En vroeg me natuurlijk meteen af of je net zo gemopperd hebt, als hij toen?
    In ieder geval was je entree spectaculair! Dat geeft hoop voor de toekomst!

    • Ik ben gelukkig niet gevallen, maar kwam met een klap tegen die lantaarnpaal tot stilstand – rechtop en fier, gelukkig. Ik heb niet gemopperd… haha.

      En wat mijn hoed betreft: ik heb toen in Nazaret al het “kintouwtje” eraf gesloopt, dus met de wind die er stond was hij meteen weer afgewaaid, helaas. Dan dus maar mijn stevig zittende “Union Civil War Cap” – niet bepaald des dominees, maar wel effectief tegen regendruppels op hoofd en brilleglazen.

Geef je reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s